Hardik Zala

Tari Mulakat Kyare Thase
Aem Vicharya Karu 6u,

Nathi Samjatu Su Karu
6ata Taru Naam Ratan Karya Karu 6u,

Tari Yaad Vadhare Aavya Kare 6e
Toye Tane Bhulvani Koshish Karya Karu 6u,

Tari Sapna ma Mulakat Thase
Aem Kahi Man ne Manavya Karu 6u,

Tara Vina Rat-Divas Jata Nathi
Toye Tara Aavvano Intejar Karya Karu 6u,

Pan
Tari Mulakat Ek Divas Jarur Thase
Aem Samji Dil ne Dilaso
Aapya Karu 6u.....
@purv~

જાણું છું લખેલું નસીબનું, કદી ના ખોટું પડે,, જાણું છું નથી એવું કે હું માંગુ ને બધું મળે, એટલે જ ઘણી માંગણીઓ પડતી મૂકી મેં હવે,

ક્યાં કશો ય શોક છે કે હર્ષ છે,

સ્વપ્ન ફળ્યાનો હવે શો અર્થ છે ?



ગા લ ગામાં એમનો સંદર્ભ છે,

આ ગઝલનો એટલો બસ મર્મ છે.



એને બરછટ શબ્દથી દુષિત ન કર,

લાગણી કેવી મુલાયમ નર્મ છે.



છે હવે મદહોશ એ સ્પર્શથી,

એ જ વાતે આ પવનને ગર્વ છે.



મારો પડછાયો મને પૂછ્યા કરે,

તેજ ને અંધારમાં શો ફર્ક છે?



ભીંત પર મોર ચીતરો તો ભલે,

ત્યાં ટહુકો ટાંગવાનું વ્યર્થ છે.



અન્યની તો વાત શી કરવી, અદમ

પંડની સાથે જ ક્યાં સંપર્ક છે?

સ્મરણની ખૂલી જાય વાસેલી બારી ને

તારી હજુ આવ-જા છે

કોઈ જો પૂછે 'કેમ છો', આંખ લૂછી

હસીને કહું છું મજા છે

ચરણ સાથ મૂકીને ચાલ્યાં હતાં,

આંખ ફરતી હજુ એ જ રસ્તાઓ તેડી

નથી એક પગલુંય ભૂંસી શકાતું,

કહો કેમ ભૂંસી શકું જ કેડી

અમે નાવ લીધી હલેસાંય લીધાં, ને

આખી નદી લાપતા છે

કોઈ જો પૂછે 'કેમ છો', આંખ લૂછી

હસીને કહું છું મજા છે

કિતાબોય જૂની હું વાંચી શકું ના,

કે તારાં જ વાળેલાં પાનાં મળે

મળે કોઈ ચિઠ્ઠી, મળે કોઈ પીંછું

પછીથી પ્રસંગો જે ટોળે વળે

સમાધિ સુધી લઈ જતા એ પ્રસંગો

સમાધિ તૂટ્યાની સજા છે

કોઈ જો પૂછે 'કેમ છો', આંખ લૂછી

હસીને કહું છું મજા છે

મને સાચવી રાખવા તેં દીધેલું

એ અડધુંક ચોમાસું છે મારી પાસે

તને પાછું કરવા હવે મારો સૂરજ

સવારેથી નીકળી જતો રે પ્રવાસે

નિરંતર તને શોધતા આ સૂરજને

મળી આગ ઉપર હવા છે

કોઈ જો પૂછે 'કેમ છો', આંખ લૂછી

હસીને કહું છું મજા છે

હોય જે કૈં શક્યમાં મળજો મને,

સાવ પૂરા સત્યમાં મળજો મને.



ના રહે અવકાશ કોઈ તર્કનો,

શુધ્ધ એવા તથ્યમાં મળજો મને.



સ્થિર રાખી ચિત્ત હું વીંધી શકું,

એમ ફરતા લક્ષ્યમાં મળજો મને!



બસ મળો તો આપણા થૈને મળો,

ના કદી પણ અન્યમાં મળજો મને.



કોઈ અંતિમનો નથી આગ્રહ 'હાદિંક'

એ જ ઈચ્છું મધ્યમાં મળજો મને!

જીવનની સમી સાંજે મારે જખ્મોની યાદી જોવી'તી

બહુ ઓછા પાના જોઈ શક્યો બહુ અંગત અંગત નામ હતા.



**************



બે ચાર શ્વાસ લઈને જે બાળક મરી ગયું,

એની કને ખુદાની કોઈ બાતમી હતી.



**************



હવે તો 'સૈફ' ઈચ્છું છું કે મૃત્યુ દ્વાર ખખડાવે,

ઘડીભર તો મને લાગે કોઈના આગમન જેવું.



**************



ઘણા દિવસ પછી બારીએ કાગડો આવ્યો,

ને કહી ગયો કે હવે કોઈ આવનાર નથી.



**************



હું તો વિચારતો રહ્યો ખૂણે ઊભો રહી,

મારી નજીકથી જે ગઈ, જિંદગી હતી.



**************



પહેલા સમું તરસનું એ ધોરણ નથી રહ્યું,

પાણી મળે છે તો ય હવે પી જવાય છે.



**************



જીવી રહ્યો છું કિન્તુ જીવન લાગતું નથી,

એવું મરી ગયું ગયું છે કે મન લાગતું નથી.

લાગે છે મારી લાશને ઊંચકી લીધી છે મેં,

દુઃખ આવે છે તો એનું વજન લાગતું નથી.



**************



કદી વસતી મહીં ભૂલા પડ્યા છો ?

હૃદય જેવા હૃદય સાથે લડ્યા છો ?

મોહબ્બત શું છે ? શું સમજાવું તમને -

કદી કોઈ વાર તહેવારે રડ્યા છો ?

શ્વાસો આવે છે ને શ્વાસો જાય છે…

બસ આમજ હાદિંકથી જીવાય છે…

યાદો આવે છે ને યાદો જાય છે…

બસ આમજ હાદિંકથી જીવાય છે…

દુઃખો આવે છે ને દુઃખો જાય છે…

બસ આમજ રાજીવથી જીવાય છે…

આંસુઓ આવે છે ને આંસુઓ જાય છે…

બસ આમજ હાદિંકથી જીવાય છે…

શબ્દો આવે છે ને શબ્દો જાય છે…

બસ આમજ હાદિંકથી લખાય છે…

વાત વાત માં કેટલીયે વાત થઇ ગઇ
એક નવા સંબંધની શરુઆત થઇ ગઇ

વરસો જુની તે સોગંદ આજે તુટી ગઇ
ફરી વાર પ્રેમની રજુઆત થઇ ગઇ

આંખોથી આંખો મળી ક્યારે ખ્યાલ નથી
પણ દિલ થી દિલ સુધીની રાહ થઇ ગઇ

અમે એકમેકમાં હજી ખુલાસો કર્યો નથી
અને શરુ ગામની પારકી પંચાત થઇ ગઇ

એ હતા ત્યાં સુધી જ રોશની રહી શકી
તેઓ ગયાને “હાદિંક”ની રાત થઇ ગઇ

Lakhva Bethi Choon Kavita Pan Shabd Jadto Nathi
Bethi Choon Prem Ni Rah Par Pan Marag Jadto Nathi

Hoon Karoon Prem Tane E Koine Pasand Nathi
Hoon Maloon Roj Tane E Koine Pasand Nathi

Lokonu Dukh Have Sahevatu Nathi
Tane Malya Vagar Pan Rahevatu Nathi

Ichha Hati Tane Ekwar Malwani
Dil Kholine Ekwar Vat Karwani

Pan Ichha To Kyan Thay Che Poori
Te To Ichha Che Rahi Jay J Adhoori…

સળગતી રકતની હોળી ઉપર જિવવાનો હક આપો.

અમારી રીતથી અમને જરા મરવાનો હક આપો.



ધરા નીચે જવાનું તો બધાએ છે સતત નિશ્ચિત

ધરા પર પણ અમનથી કંઇક રહેવાનો હક આપો.



તમે જાતે ઉછેર્યાં છે, બધા આ ઝાડો ને ફૂલો,

હવે ધીરજ જરા ધરજો, મહ્ક્વાનો હક આપો.





અમારા ખૂનથી, બુઝશે નહીં આ પ્યાસો ધરતીની,

અમારા પ્રેમથી દિલબરને , ભીંજવવાનો હક આપો.



મળી જાયે કદી આનંદ તો ઉછળે છે સહુના મન,

કદી કો’ વેદના પીડે, જરા રડવાનો હક આપો.



અમોને હક કદી આપો , જિવી લઇએં ઇજ્ઝતથી

અરે! આપો કદી અમને, જરા હસવાનો હક આપો.



તમારા દાવ પેચોથી ન વીંધો આ તડપતાં દિલ,

કદીતો પ્રેમ ની તકતી જરા ભણવાનો હક આપો.





’વફા’ આદત નથી ભીખો તણી, પણ આ વિનંતી છે,

ગણી માનવ અમોને ચિંતનો કરવાનો હક આપો.

બદનામ થયું છે નામ પ્રેમનું હ્મદય આજ પણ ગભરાય છે,

જાનારા પાછલ આંસુનાં ટિપા સારનારા હજું મળે છે,,, પણ જીવતા પાછળ હાસ્ય રેલાવનારા કોઇ મળતા નથી...!

Kon kahe chhe ke tu mara ma kyay nathi...